یادم نمیره که چند سال پیش یکی از فرماندهان نیرو مقاومت در یک مصاحبه تلویزیونی با افتخار اعلام کرد که ما در طی جنگ تحمیلی بیش از 3 هزار شهید زیر 15 سال در جبهه ها داشته ایم. گزارشگر و بیشتر بیننده های این برنامه به راحتی از این مساله 3 هزار شهید کودک گذشتند. به یادم اومد که مدرسه راهنمایی که توش درس خوندم با 12 تا کلاس 300 تا دانش آموز داشت. شاید اگه دانش آموزای 10 تا مدرسه راهنمایی مثل مدرسه ما رو کنار هم بذاریم عددی نزدیک به 3000 رو بتونیم تصور کنیم. به این تعداد , بچه های راهنمایی رو تصور کنید که در راه قدس که از کربلا می گذشت کشته شدند. کاری به درستی یا نادرستی آرمان ها و اهدافی که برایشون ده ها هزار نفر کشته یا بعبارتی شهید شدند ندارم. صحبت من اینه که چرا از همه مس
ایل جنگ 8 ساله مدام برای مردم گفته میشه اما از هزینه ها و تلفات انسانی ای که دادیم چیز زیادی گفته نمیشه!
چند وقتیه که شروع به خوندن کتاب به سوی سرنوشت کردم. این کتاب مجموعه خاطرات و اسناد مربوط به سال 63 هاشمی رفسنجانی است. بنا به نوشته های هاشمی رفسنجانی که در اون زمان ریاست مجلس و ریاست امور جنگ رو بر عهده داشت , در اون سال ارتش صدام تمام مواضع خودش رو در ایران از دست داده و از ایران به بیرون رانده شده بود. قطع جاده ارتباطی بغداد-بصره , تصرف جزایر مجنون , هور هویزه که از مناطق مهم و نفت خیز بودند و ساحل دجله برگ برنده های ما در اون زمان بودند. بسیاری از محافل دنیا به ایران پیشنهاد دادند که صلح رو قبول کنه و مخازن عظیم نفتی آن منطقه به عنوان قسمتی از غرامت های جنگ به ایران داده بشه. همچنین در صورت صلح در این زمان ایران با در اختیار داشتن مناطقی از خاک متجاوز مطمئنا باعث نیک مطرح شدن نیروی نظامی ایران در دنیا هم می شد. به نظر مولف کتاب به سوی سرنوشت این مسائل فقط بخشی از حقوق ما رو تامین می کرد و تنبیه متجاوز را محقق نمی ساخت. به همین خاطر با این پیشنهادات موافقت نمی کردیم. هاشمی نوشته که سیاست دفاعی کشور را پس از بحث های فراوان در قرارگاهها و شورای عالی دفاع , به این شکل مشخص کردیم:
1- نجات ایران و عراق و منطقه از شر بعث عراق
2- رفع کامل اشغال ایران و تنبیه متجاوز و گرفتن غرامت
3- مقابله با شرارت های جنبی دشمن در زدن شهرها و کشتی ها و ایجاد نا امنی ها و جنایات جنگی , به ویژه کاربرد سلاح شیمیایی.
4- مقابله با فتنه انگیزی های استکبار در جهت تضعیف انقلاب و حمایت از صدامیان متجاوز
5- در بعد اجرایی , گرفتن نقطه های حساس و استراتژیک از عراق به عنوان وسیله ای جهت تامین اهداف دفاع (در این مورد بصره که امروز تحت حاکمیت نیروهای انگلیسی است بسیار مطرح بود)
به نوشته هاشمی , ما در آن زمان به فکر تهیه موشک های دوربرد در 2 فاز افتادیم. یکی تهیه و ساخت موشک ها که مطمئنا وقت گیر بود و دیگری تهیه موشک از خارج بود که تا حدودی موفق شدیم و در این مورد باید از کشور لیبی و شخص آقای معمر قذاقی تشکر کنیم.
در این دوران ایران نمی خواست تا رسیدن به اهداف بالا از جنگ دست بردارد و همینطور قدرت فتح یک عملیات بزرگ رو نداشت و در جمله ای که به نظر من خیلی باید به آن توجه کرد هاشمی نوشته “البته در این دوره ی رکود, چند عملیات کوچک و متوسط در جبهه ها انجام شد از قبیل ظفرها و عاشورا ها که جنگ از نفس نیافتد” به عبارت دیگر هدف مجموعه عملیات های ظفر و عاشورا که تلفات انسانی کمی هم نداشتند از نفس نیافتادن جنگ بوده است. واقعا ما پس از 8 سال جنگ که بسیار زودتر هم می شد به اون خاتمه داد به اهداف بالا رسیدیم؟! هر چی که بوده گذشته , انسانهایی که کشته شدند دیگه زنده نمیشن , شهرهایی که نابود شدند هم دیگه مثل اولشون نمیشن , اما علاوه بر جلوگیری از وقوع مجدد این حوادث حداقل کاری که امروز بزرگان کشور و مطلعان اون زمان می تونن بکنن افشا و مطرح کردن حقایق اون دوره هست که به حق , هاشمی رفسنجانی به خوبی داره اینکار رو می کنه و تا به حال من مطلبی از نوشته هاش رو دروغ ندیدم که شخصا انتشار این مطالب رو قابل تحسین می دونم.
