بوی عیدی, بوی پول , بوی ژان ژاک روسو

میگن عید شده. عید امسال خیلی از عید پارسال بهتره. چرا شو بیخیال. هنوز عید نشده یه بنده خدایی یه پولی به عنوان عیدی بهم داد. مثل جوونی هام (بچگی هام) عین خر کیف کردم. یادمه اون زمان واسه خرید های احتمالی بعد از عید خودم برنامه ریزی میکردم. می نشستم با علمی ترین روش های احتمالات حساب می کردم که امسال احتمالا چقدر عیدی می گیرم, بعد تا 1-2 هزار تومن کمتر از مبلغ پیش بینی شده رو قبل از عید بصورت نسیه خرج می کردم. وای به موقع هایی که یکی از اونایی که منتظر عیدی شون بودم می رفتن مسافرت یا اینکه با یکی از اونا روابط تیره میشد.

امروز از یک دوست سه تا کتاب خوب گرفتم.  ”قرارداد اجتماعی , ژان ژاک روسو” , “یه کتاب دیگه در مورد قرارداد اجتماعی , مرتضی کلانتریان” و “حرکت ناگهانی اشیاء , ایرج ضیایی” . به نظر من همیشه , همه جا و برای هر کسی بهترین هدیه , میتونه یکی از این دو مورد باشه. اولی  پول , که من ترجیح میدم به جای اینکه برم کلی فکر کنم که چی بخرم و چی نخرم , که حالا آخرش هم شاید طرف خوشش نیاد یا مثلا اندازش نشه , همون پول رو بذارم توی یه پاکت قشنگ و تزیین شده ( معمولا محصول رفیقه گرامی ) و اون رو هدیه بدم. دومیش هم کتابه. حتی برای آدم هایی که یکی از کتابهای درسیشون رو هم تا آخر نخوندن , یک کتاب ساده , کم حجم و جذاب میتونه یک هدیه خیلی خیلی خوب باشه. ضمنا جیب آدم هم بشتر وقتها با همون کتاب موافقه که از هدیه های دیگه ارزون تر تموم میشه که البته با یه یادگاری زیبا در صفحه ی اول هم میتونه موندگار بشه.

پس نوشت 1: قابل توجه دوستان گرامی! اگه خواستین بهم عیدی بدین یکی از این دو نوع باشه , لطفا. 

پس نوشت 2: کتاب , زیاد دارم.